واژینیسموس چیست؟

زمانی که عضلات واژن هنگام تماس پیدا کردن با آلت تناسلی مردان و یا اشیاء دیگر به صورت کاملا غیر ارادی انقباض پیدا کند واژینیسموس به وجود می آید.

با منقبض شدن واژن، واژن تنگ شده و با وارد شدن آلت تناسلی مردان و یا شیء دیگر فرد دچار ناراحتی و درد و سوزش می گردد.

به دلیل وجود این انقباضات غیر ارادی ممکن است فرد اصلا نتواند دخول را انجام دهد.

نفوذ به واژن در زمان دخول هنگام سکس، انجام معاینات پزشکی و به کار گرفتن تامپون در زمان قاعدگی، انجام می گیرد.

علائم واژینیسموس

از اولین علائمی که این بیماری نشان می دهد داشتن مقاربت دردناک می باشد که دخول برای فرد با درد همراه است و چنان چه آلت خارج شود این درد برطرف می گردد.

از علائم دیگر این بیماری می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• ناتوان بودن فرد برای داشتن رابطه های جنسی و استفاده کردن از تامپون در واژن
• داشتن ترس از انجام رابطه ی جنسی و درد آن
• کم شدن‌ میل جنسی در فرد
• به وجود آمدن مشکل در بارداری فرد

این علائم جزو علائم کاملا غیر ارادی می باشد که فقط با استفاده از روش های درمانی می توان آن را کنترل کرد.

علل واژینیسموس

به دلیل وجود واکنش در ماهیچه شرمگاه-دنبالچه ای که محل قرار گرفتن آن در کف لگن است، این بیماری ایجاد می‌شود.

به این واکنش رفلکس نیز می گویند و به معنای عکس العملی غیر ارادی است که ماهیچه در برابر عوامل بیرونی از خود نشان می دهد.

محل قرار ‌گیری این ماهیچه ها در پایین واژن می باشد و در هنگام رفلکس، واژن به محض ورود و برخورد چیزی، تنگ و منقبض می‌شود و ورود را غیر ممکن می کند.

در افراد مختلف این بیماری دارای شدت متفاوتی است و هر چه تلاش برای دخول زیادتر باشد عضله ها بیشتر منقبض شده و اوضاع بدتر می‌شود.

این بیماری تحت تاثیر محرک های تنش‌زای فیزیکی و روانی است.

به طور کلی عوامل این بیماری عبارت هستند از:

محرک های روانی ایجاد کننده ی واژینیسموس

از جمله این محرک ها می توان موارد زیر را نام برد:

• وجود احساس ترس از دخول آلت تناسلی و حتی احساس ترس از باردار شدن
• داشتن احساس گناه و استرس و اضطراب در مسائلی که جنسی هستند.
• وجود مشکل در رابطه های عاطفی چون وجود بدرفتاری و بی اعتمادی برای فرد
• داشتن آسیب هایی در گذشته چون تجربه ی تجاوز، سکس دردناک
• داشتن سوء استفاده های جنسی در کودکی

محرک های فيزيکي ایجاد کننده ی واژینیسموس

این محرک ها شامل موارد زیر می‌شود:

• داشتن عفونت در مجاری ادرار و وجود بیماری های مقاربتی برای فرد
• مبتلا شدن فرد به سرطان و نداشتن سلامتی کامل
• به دنیا آوردن بچه
• جراحی کردن لگن
• کافی نبودن معاشقه در زمان رابطه
• وجود یائسگی
• استفاده ی کم از روان کننده ها
• ایجاد تغییراتی چون خشکی واژن بعد از یائسه شدن

انواع واژینیسموس

این بیماری دارای دو نوع اصلی است:

واژینیسموس اولیه

در این مرحله از بیماری فرد هیچ وقت نمی تواند چیزی را به واژن خود وارد کند زیرا همراه با درد بوده و یا اینکه اصلا چیزی وارد آن نمی‌شود.

این واژینیسموس را واژینیسموس همیشگی نیز می گویند که معمولا در اولین روابط جنسی فرد متوجه وجود این مشکل می‌شود.

واژینیسموس ثانویه

در این روش فرد در رابطه های اولیه دخولی بدون درد و بدون هیچ مشکلی داشته و مدتی بعد دخول برای وی همراه با درد و ناممکن می‌شود‌‌.

نام دیگر این روش واژینیسموس اکتسابی هم می باشد که بعد از اینکه فرد زایمان، عفونت، جراحی و یائسگی را تجربه می کند اتفاق می افتد‌.

واژینیسموس دوره ای

این بیماری برای فرد در بعضی موقعیت های خاص اتفاق می افتد مثلا در زمان دخول جنسی رخ می دهد ولی در معاینات پزشکی فرد هیچ مشکلی ندارد و یا امکان دارد برعکس اتفاق بیفتد.

اولین تجربه دخول

اولین تجربه ی جنسی و دخولی‌ که فرد تجربه می کند می تواند لذت بخش و یا دردناک و یا همراه با هر دوی این موارد باشد.

اولین رابطه ی جنسی به دلیل وجود پرده ی بکارت ممکن است برای فرد نگران کننده باشد و برای کم کردن میزان نگرانی می توان موارد زیر را رعایت کرد:

• باید شریک جنسی که برای اولین رابطه ی خود انتخاب می کند از لحاظ عاطفی مناسب باشد و شخصی باشد که فرد کاملا به وی اعتماد داشته و بتواند او را از لحاظ فیزیکی و روانی کاملا ارضاء کند.
• یکی از مراحل مهم آماده شدن فرد داشتن پیش نوازی کافی است که فرد برای دخول آماده باشد و بهتر است طولانی باشد.

در صورتی که فرد در اولین تجربه ی جنسی خود درد شدیدی را داشته باشد ممکن است با مشکل واژینیسموس مواجه شده باشد.

ترسی که فرد برای دخول دارد نوعی بیماری روانی محسوب میشود که موجب ترس و واهمه ی فرد از داشتن رابطه می گردد.

افرادی که دارای اینگونه ترس ها هستند از افراد و جامعه برای حفاظت از خود فاصله می گیرند و این باعث افسرده شدن آنها می‌شود.

این افراد دارای اضطراب و نگرانی در زمان دیدن فیلم های پورن و همچنین زمان فکر کردن به مسائل جنسی هستند و از روابط اجتماعی فاصله می گیرند.

روش های تشخیص واژینیسموس

برای تشخیص این بیماری، اینکه فرد بیمار تحت معاینه قرار بگیرد کافی است به دلیل اینکه به محض انجام معاینه توسط متخصص زنان مثل دکتر مریم محسنی‌کیا عضلات واژن منقبض می گردد و بسته می‌شود‌ و این نشانه ی وجود مشکل است.

در مواردی هم عدم معاینه توسط پزشک به دلیل وجود مانع های فيزيکي چون تنگ بودن بافت های سخت می باشد.

روش های درمان واژینیسموس

روش های درمان مختلفی با توجه به نوع واژینیسموس وجود دارد که به آنها در زیر اشاره می کنیم:

درمان واژینیسموس در خانه

افرادی که مبتلا به این بیماری هستند می توانند با انجام دادن یکسری تمرینات ورزشی انقباضات موجود در رحم و واژن را کنترل کرده و حساسیت زدایی پیش رونده را برای بهتر شدن دخول انجام دهند.

از جمله تمرینات ورزشی مورد استفاده می توان به موارد زیر اشاره کرد:

انجام تمرینات کگل برای درمان واژینیسموس

با انجام دادن تمرینات کگل باعث انقباض ماهیچه هایی شوید که در اطراف واژن قرار گرفته و برای متوقف کردن ادرار آنها را منقبض کنید.

۲ الی ۱۰ ثانیه در این حالت بمانید و سپس دوباره عضلات را شل کنید.

حدود ۲۰ بار این حرکت را تکرار کنید.

انجام دیگر تمرینات برای درمان

بعد از اینکه چند روز تمرینات را انجام دادید در حین ورزش انگشت خود را آغشته به روان کننده کرده و تا اولین بند انگشت به داخل واژن کنید.

می توانید داخل وان نیز نشسته و این کار را بدون روان کننده انجام دهید.

این کار باعث می‌شود استراحت عضلات راحت تر انجام شود.

این کار را با یک انگشت شروع کرده و تا سه انگشت ادامه دهید و چنان چه دردی احساس کردید می توانید انگشت را خارج کنید.

بعد از اینکه مدتی این کار را انجام دادید می توانید اشیاعی که شکلی مخروطی دارند را به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در واژن گذاشته تا واژن بتواند کم کم فشار را تحمل کند.

درمان های پزشکی برای واژینیسموس

در زمانی که درمان‌های خانگی به هر دلیلی رافع نیاز‌های بیمار نباشد، از درمان‌های پزشکی استفاده می‌کنیم.

چند مورد از این درمان‌ها عبارتند از :

استفاده از ژل های لوبریکانت

با به کار گرفتن ژل های روان کننده تا حدودی می توان انقباضات رحم را برطرف کرد.

این ژل ها معمولا با مواد طبیعی ساخته می‌شود و در آنهایی که کیفیت بالایی دارند از ویتامین E، روغن زیتون و نارگیل در ساختارشان استفاده می کنند.

درد و خارش‌ های واژن با استفاده از این ژل ها برطرف شده و زیاد استفاده کردن از آنها نیز هیچ عوارضی ندارد.

به کارگیری دیلاتور

دیلاتور ها همان اجسام مخروطی مانند هستند که شبیه آلت مصنوعی بوده و در زمان انجام ورزش ها وارد واژن می کنند تا عضلات واژن انعطاف بیشتری پیدا می کند.

این کارها را پزشک انجام داده و از سایز کوچک شروع شده و کم کم سایز آن را بزرگتر می کند.

تزریق کردن بوتاکس به واژن

تزریق کردن ژل به واژن و کم کم باز کردن عضلات واژن می تواند این مشکل را تا حدودی حل کند که تحت بیهوشی موضعی صورت می گیرد.

با انجام دادن بوتاکس برای واژن و داشتن مشاوره های پزشکی می توان به تدریج دیگر دیلاتور را استفاده نکرد و یک رابطه ی جنسی نرمال را تجربه کرد.

تقریبا ۷ الی ۱۰ روز زمان برای تاثیر گذاشتن بوتاکس زمان لازم است و بعد از طی کردن این زمان نیز بهتر است از دیلاتور استفاده کرد و بعد با گذشت زمان آن را نیز حذف کرد.

استفاده از دستگاه RF

استفاده از دستگاه RF تکنیکی جدید است که عملکرد مشخصی ندارد و این طور که مشخص است منجر به تغییر پیام عصبی ناشی از انقباض می گردد و فرد دیگر درد را حس نکرده و دچار انقباض غیر ارادی نمی‌شود‌.

انجام مشاوره ی جنسی

فرد با داشتن اطلاعات لازم در زمینه ی آناتومی بدنی و تحریکات بدن می تواند به واکنش های بدنش کمک کرده و عضلاتی که در هنگام رابطه درگیر می‌شوند را بشناسد.

صحبت با یک متخصص و مشاور در این مواقع به فرد بسیار کمک می کند.

در سکس تراپی از فرد خواسته می‌شود که دهانه ی واژن خود را لمس کرده و کم کم به سراغ لبه های واژن خود برود و با وارد کردن انگشت میزان نفوذ را افزایش دهد.

با انجام این کار ها فرد از لحاظ روانی راحت تر برای رابطه ی جنسی آماده می‌شود.

برای درمان واژینیسموس باید به چه پزشکی مراجعه کرد؟

باید دکتر بتواند این بیماری را به خوبی بشناسد تا بتواند در جهت درمان آن اقدام کند.

باید از دکتر زنان و روانپزشک در جهت درمان این بیماری کمک گرفت تا روند درمان به خوبی طی شود.