ناباروری یکی از مهمترین و نگران کننده ترین شرایطی است که برای برخی از زوجین اتفاق می افتد.
خوشبختانه درمان ناباروری با علوم روز دنیا ممکن است.
ولی با توجه به علت بروز ناباروری، سن زوجین و مدت زمانی که برای بارداری تلاش می کنند پزشک از روش های متفاوتی برای درمان این اختلال استفاده می کند.
در اکثر مواقع با موفقیت قابل توجهی همراه است.
آیا ناباروری درمان قطعی دارد؟
یکی از سوالات مهمی که در پروسه درمان ناباروری برای افراد اتفاق می افتد این است که آیا در انتهای مسیر می توانند به درمان قطعی ناباروری امیدوار باشند یا خیر.
به طور کلی ناباروری بنا به دلایل یکسان و مشخصی اتفاق نمی افتد.
پزشکان بر اساس علت بروز نازایی درمان های متفاوتی را در نظر می گیرند که شانس موفقیت هر کدام از آنها با یکدیگر متفاوت است.
تنها در صورتی نمی توان به درمان قطعی ناباروری امیدوار بود که فرد با کاهش شدید ذخایر تخمدان مواجه باشد.
همینطور یائسگی زودرس باعث میشود تا شانس بارداری طبیعی و احتمال موفقیت روش های کمک باروری کاهش پیدا کند.
در صورتی که آقایان به آزواسپرمی شدید مبتلا باشند شانس درمان باروری در آنها کاهش پیدا می کند.
پزشکان در مورد درمان قطعی ناباروری بر اثر مشکلات رحمی، اختلالات تخمک گذاری و مشکلات ناباروری آقایان در حد خفیف متوسط کاملا امیدوار هستند و نسبت به سایر درمان های انجام شده می توان خوش بین بود.
روش های تشخیص ناباروری
روش های مختلفی برای تشخیص ناباروری وجود دارد، اما این روش ها برای همه افراد به طور یکسان انجام نمیشود.
کسانی در پروسه تشخیص ناباروری قرار می گیرند که بیش از یک سال تلاش ناموفق داشته باشند.
فرد بالای ۳۵ سال باشد و ۶ ماه تلاش ناموفق را تجربه کنند.
پزشکان برای تشخیص ناباروری در بانوان با معاینه فیزیکی مرحله تشخیص را آغاز می کنند.
در ادامه آزمایشات، سونوگرافی و بررسی لوله های رحمی و در موارد جدی تر هیستروسکوپی صورت می پذیرد.
در ادامه کمی جزئی تر روش های تشخیص را بررسی خواهیم کرد.
شرح حال و معاینه بیمار

در مرحله اول برای تشخیص ناباروری از زوجین شرح حال گرفته میشود.
ضمن اینکه باید وضعیت سنی مادر، نظم قاعدگی، سابقه بارداری و سقط جنین ارزیابی شود و پزشکان میزان دردهای لگنی، ترشحات و جراحی های گذشته را نیز بررسی می کنند.
آزمایش های هورمونی
معمولا در روز دو یا سه قاعدگی بانوان باید آزمایشاتی را انجام دهند.
بتوانند تا میزان استروژن، پرولاکتین، وضعیت هورمون تیروئید و ذخیره تخمدان در آنها اندازه گیری شود.
پزشکان با این آزمایشات می توانند اقدام به بررسی تخمک گذاری و ذخیره تخمدان نمایند و متوجه میشوند که علت اصلی ناباروری چیست.
سونوگرافی واژینال
یکی از راه های تشخیصی مهم در پروسه درمان ناباروری و تشخیص علت آن استفاده از روش های تصویربرداری است.
در سونوگرافی واژینال پزشکان می توانند با دقت بسیار بالا اقدام به اندازه گیری و بررسی شکل رحم نموده.
علاوه بر آن تخمدان ها، فولیکول ها، فیبروم یا کیست های احتمالی را نیز مشاهده می کنند.
بررسی لوله های رحمی
یکی از اقدامات مهم در تشخیص مشکلات مرتبط با ناباروری بررسی لوله های رحمی است.
پزشکان برای چنین اقدامی عکس رنگی رحم را گرفته یا شکل حفره رحم را بررسی می کنند.
چنین روشی یکی از مهمترین تست ها در پروسه تشخیص و درمان ناباروری محسوب میشود.
هیسترسکوپی
چنین فرآیندی گاهی با هدف تشخیص و گاهی به صورت یک اقدام درمانی موثر صورت می پذیرد.
در فرآیند هیسترسکوپی پزشک می تواند مشکلات مربوط به رحم از جمله پولیپ، فیبروم، چسبندگی و سپتوم را بررسی کرده و حتی پس از تشخیص درمان موثر را انجام می دهند.
در اکثر مواقع با برطرف کردن این موارد بارداری طبیعی رخ می دهد.
لاپاراسکوپی
در موارد خاص که بیمار با آندومتریوز، چسبندگی لگن یا انسداد لوله ها مواجه باشد پزشکان از روش هایی مثل لاپاراسکوپی استفاده می کنند.
اگر چه این فرآیند درمانی و تشخیصی کمی تهاجمی تر است اما در درمان ناباروری نقش بسیار مهمی دارد.
آزمایش اسپرم
در پروسه تشخیص ناباروری اقدامات کلیدی تنها برای بررسی سلامت بانوان انجام نمیشود.
بلکه گاهی پزشک نیاز می داند که آزمایش اسپرم انجام پذیرد تا تعداد، حرکت و شکل اسپرم ها بررسی شود.
در ادامه آزمایشات هورمونی سونوگرافی بیضه نیز برای آقایان صورت می پذیرد.
مهمترین روشها برای درمان ناباروری
در ادامه مهمترین روش ها برای درمان ناباروری را بررسی میکنیم.
درمان دارویی
یکی از اقدامات مهم در پروسه درمان ناباروری تحریک صحیح تخمک گذاری است.
پزشکان برای بیمارانی که به تنبلی تخمدان، بی نظمی قاعدگی یا اختلالات خفیف تخمک گذاری مبتلا هستند از داروهایی استفاده می کنند که تاثیر قابل توجهی بر افزایش تخمک گذاری دارد.
از مزیت های مهم دارو درمانی در این زمینه باید به ساده و کم هزینه بودن آن اشاره کرد.
ضمن اینکه این روش کاملا غیر تهاجمی است و شانس بارداری طبیعی را افزایش می دهد.
ناگفته نماند که این روش نیز می تواند معایب خاصی داشته باشد.
زیرا این افراد باید به طور مکرر پیگیری و سونوگرافی انجام داده و با مصرف این دسته از داروها احتمال بارداری چند قلویی نیز وجود دارد.
هیستروسکوپی
اگر پزشک در فرآیند تشخیص علت ناباروری به وجود پولیپ، فیبروم، چسبندگی رحم یا سپتوم پی ببرد فرد را تحت جراحی هیستروسکوپی قرار می دهند.
این روش مزایای زیادی دارد و به عنوان اصلی ترین آن باید تشخیص دهنده بودن و درمانی بودن آن اشاره کرد.
پزشکان با این روش می توانند مشکلات داخل رحم را به طور کامل برطرف کرده و پس از یک الی دو روز بهبودی بیمار حاصل میشود.
با این روش شانس بارداری طبیعی در زنان افزایش قابل توجهی خواهد داشت.
ولی مسئله این است که در فرآیند هیستروسکوپی فرد باید تحت بیهوشی کوتاه قرار بگیرد و فقط برای برخی از مشکلات رحمی کاربرد دارد.
iUi
یکی از روش های درمان ناباروری تلقیح داخل رحمی یا آی یو آی است.
این روش به کسانی توصیه میشود که به علت داشتن اسپرم های ضعیف به ناباروری مبتلا شده اند.
همینطور اگر علت مشخصی برای ناباروری پیدا نشود و مشکلاتی در دهانه رحم وجود داشته باشد تلقیح داخل رحمی روش درمانی موثری خواهد بود.
Iui نسبت به روش آی وی اف یک اقدام کمکی ساده تر محسوب میشود و بدون نیاز به جراحی و با هزینه کم قابل اجرا می باشد.
از معایب آیو آی باید به موفقیت محدود آن اشاره کرد.
ضمن اینکه این افراد نیاز به چند سیکل درمان دارند و برای ناباروری های شدید و پیچیده موثر نخواهد بود.
ivf
یکی از روش های پرطرفدار و معمول برای درمان ناباروری لقاح خارج رحم است.
آی وی اف برای کسانی مناسب است که درگیر انسداد لوله های رحمی هستند یا به آندومتریوز شدید مبتلا میشوند.
برای ناباروری های طولانی مدت و شکست در درمان های قبلی، آی وی اف توصیه میشود.
بیشترین شانس بارداری در افراد نابارور با آی وی اف رقم می خورد.
این افراد می توانند از نظر تعداد جنین انتخاب داشته باشند و البته باید هزینه های بالای آن را در نظر بگیرند.
از معایب این روش باید فشار جسمی و روحی و نیاز به تزریق های متعدد اشاره کرد.
میزان موفقیت درمان ناباروری به چه عواملی بستگی دارد؟

تقریبا همه کسانی که در پروسه درمان ناباروری قرار می گیرند با این مسئله مواجه هستند که شانس موفقیت آنها در این روش های درمانی چقدر است.
آیا می توانند خیلی زود بارداری سالمی را تجربه کنند یا خیر.
در پروسه موفقیت درمان ناباروری مجموعه ای از عوامل نقش دارند که مهمترین آنها را در ادامه بررسی خواهیم کرد.
سن زنان
اگر درمان ناباروری قبل از ۳۵ سالگی شروع شود شانس موفقیت در بارداری بسیار زیاد است.
ولی در زنان بین ۳۵ تا ۴۰ سال این میزان موفقیت کمی کاهش پیدا می کند و میزان موفقیت متوسط را به خود اختصاص می دهد.
زمانی که بانوان بعد از ۴۰ سالگی برای درمان ناباروری اقدام می کنند کاهش قابل توجه موفقیت درمان نیز به آنها یادآوری خواهد شد.
زیرا تعداد و کیفیت تخمک ها در این پروسه درمانی نقش مهمی دارد.
علت ناباروری
یکی از مهمترین عواملی که در موفقیت درمان ناباروری نقش دارد علت بروز ناباروری است.
کسانی که به اختلالات تخمک گذاری، پولیپ یا چسبندگی و ناباروری مردانه خفیف مبتلا هستند، شانس بالاتری در موفقیت درمان دارند.
در حالی که اگر مشکل آندومتریوز شدید، کاهش ذخیره تخمدان و ناباروری طولانی و بدون علت باشد بسیار کم یا نهایتا متوسط است.
ذخیره تخمدان و کیفیت تخمک
هرچقدر که کیفیت تخمک پایین تر باشد شانس موفقیت در پروسه درمان ناباروری کاهش پیدا می کند.
معمولا این افراد با وجود کیفیت پایین تخمک ها یا کاهش ذخایر تخمدانی حتی با آی وی اف نیز شانس موفقیت محدودی دارند.
سلامت رحم
در مورد درمان ناباروری و موفقیت آن یکی از فاکتورهای مهم سلامت و وضعیت رحم است.
کسانی که با مشکلات رحمی مبتلا هستند باید وضعیت لانه گزینی جنین را در نظر بگیرند.
معمولا فیبروم، پولیپ چسبندگی یا التهاب مزمن شانس لانه گزینی را کاهش می دهد و تاثیر قابل توجهی بر موفقیت درمان دارد.
سلامت و وضعیت اسپرم ها
در پروسه درمان ناباروری تعداد اسپرم ها، میزان حرکت و شکل آنها تاثیر زیادی دارد.
اگر میزان آسیب ها در اسپرم خفیف باشد با درمان دارویی و آی وی اف موفقیت حاصل می گردد.
در صورتی که این موارد با شدت بالا دچار مشکل شوند شانس بارداری نیز کاهش پیدا می کند.
تجربه مراکز درمانی و پزشک
اگر برای درمان ناباروری به پزشکانی مانند دکتر مریم محسنی کیا مراجعه کنید که در این زمینه مهارت و تجربه بالایی دارند شانس موفقیت درمان افزایش پیدا می کند.
ضمن اینکه باید آزمایشگاه ها از نظر جنین شناسی کاملا تقویت شده باشند و تجهیزات و تیم با مهارتی در این مراکز فعالیت کنند.
استفاده از تجهیزات به روز و به کارگیری بهترین روش های درمانی تاثیر زیادی بر درمان ناباروری دارد.




